[ روزه واجب در سفر ] س از مسافر ، روزهء واجب در سفر صحيح است يا نه ؟ ج صحيح نيست ، مگر روزهء سه روز بدل « هَدْى » و هيجده روز بدل از براى كسى كه بيرون رفته باشد از « عرفات » قبل از غروب آفتاب عمداً . نذرِ روزه در سفر س روزه اى كه نذر كرده باشد گرفتن آن را در سفر و حضر ، هر دو يا سفرِ تنها ، صحيح است يا نه ؟ ج صحيح است « 1 » . روزه مستحبى در سفر س روزهء مندوب ، در سفر ، جائز است يا نه ؟ ج بلى جايز است سه روز از براى حاجت در « مدينهء مشرّفه » « 2 » ؛ و در غير آن ، احوط استحباباً « 3 » اتيان است به رجا . عدم صحت روزهء صاحبان عذر س صاحبان اعذار مثل مريض و مسافر و غيره ، اگر روزه بگيرند ، جايز است از ايشان يا نه ؟ ج مجزى نيست و واجب است قضا « 4 » بر ايشان ، مگر مسافرى كه جاهل به حكم باشد ؛ پس مجزى است روزه أو ، بخلاف ناسى . و اگر متذكَّر شود جاهل يا ناسى در اثناى

--> « 1 » و لحوق نذر مطلق با التفات به اطلاق در حال نذر اگر چه در عبارت ، مذكور نباشد به صورت ذكر در عبارت نذر به يكى از دو وجه مذكور در متن ، محتمل است ، لكن احتياط ترك نشود . « 2 » به نحو مأثور مذكور در صحيح « معاوية بن عمار » از تعيين ايّام روزه و نماز و دعا و غير آن . « 3 » اين احتياط ترك نشود . « 4 » گذشت تأمّل در قضاى خائف ضرر اگر به رجاء عدم ، روزه بگيرد .